BLIJF ONS OOK IN HET KOMENDE

JAAR WEER STEUNEN

Want zonder uw hulp en steun kunnen wij het niet.


Contact & Donaties>>

VAN HET BESTUUR

HEEL VEEL DANK AAN:

Alle mensen die ons het afgelopen jaar weer hebben gesteund met giften  en goederen, 

Al diegene, die hand en spandiensten hebben gedaan met het laden van de containers en het rijden van de goederen.

Onze trouwe donateurs.

Het SOPH Bestuur.

De stand van zaken in Honduras.

 Het project

Afgelopen periode zijn er weer twee oudjes overleden, t.w. doña Blanca 72 jaar en doña Ursula 84 jaar. Het bestand dunt nu wel erg snel uit. Mauricia heeft nu de leiding van Wil overgenomen t.o.v. de ouderen. Zij is nu met diverse instanties in gesprek die ook met ouderen in contact staan, om het project onder de aandacht te brengen. Op het ogenblik zijn er gesprekken gaande met twee echtparen, die het project ook bezocht hebben. Wil zelf heeft de leiding over de vissen, varkens en de tuinen.

Daarbij gaat Wil met de stichting weer wat terug naar de roots van onze stichting d.w.z. het behandelen van kinderen met een handicap, scholing en voorlichting.

Natuurlijk blijven wij het project Wilsueño in de toekomst ook ondersteunen met het onderhoud van de huisjes e.d.

 Met de varkens gaat het ook prima, vorig jaar oktober zijn er 6 gekocht, die gaan eind juli biggen. In maart dit jaar  zijn er nog zes gekocht, maar die zijn nog te klein om voor opvolgers te zorgen.

De uitwerpselen van de varkens zijn nodig om in de vijvers algen te krijgen, die voor de groei van de vissen zorgen.

Op het ogenblik regent het in Honduras en alles ziet er mooi groen uit zoals nu ook bij ons.

In de kassen staan planten met tomaten die ook uit de grond schieten. De bouwgrond op het project  wordt nu klaar gemaakt om er bruine bonen op te zaaien. Overigens willen wij ook  het stuk grond naast het project, nadat een gedeelte is schoongemaakt, gaan gebruiken voor de landbouw.

Het is de bedoeling dat wij daar maïs gaan zaaien.

Dit zal in de komende tijd erg hard nodig zijn want ook in Honduras wordt het voedsel een probleem. Zelfs de regering heeft gevraagd om zoveel mogelijk land te gebruiken voor de voedselproductie. Waar vroeger maïs gebouwd werd, wordt op het ogenblik alleen maar suikerriet verbouwd voor biobrandstof.

Een voorbeeld dat het voor de mensen in Honduras ook heel duur wordt is het volgende:

Vorig jaar kreeg men voor één lempira 4 tortilla’s, dit is het volksvoedsel daar, en nu krijgen ze één tortilla voor één lempira omdat de maïs niet meer te betalen is. En dit allemaal vanwege de biobrandstof.

De vissen, tilapia’s

Met de vissen gaat het goed en de verkoop ervan ook. Dit is wat u al diverse keren hebt kunnen lezen, maar hoe begint het eigenlijk. De visjes die  U hieronder links op de foto ziet noemen wij “donderkopjes”, in Honduras worden ze ,,alivines”genoemd. Zij worden gekocht bij een bedrijf in Zamorano, maar de bedoeling is dat Wil ze zelf gaat kweken. Deze ,,alivines”zijn zo klein dat als Wil ze in de vijver laat vallen, (deze visjes zitten in een plasticzak met wat zuurstof erbij) je ze niet meer ziet. Het aantal wat in zo’n plastic zak zit is algauw 3000 stuks. Er gaan 3 visjes per m2 in een vijver. Een vijver is gemiddeld 25 x 40 meter.


Alivines in plastic zak.                                     

De wegen ongeveer 2 gram per stuk. Na een paar dagen als ze de eerste voeding krijgen (dit zijn korrels die Wil eerst in een koffiemolen fijn maalt, anders kunnen zij het niet eten) dan zie je ze er toch naar happen, ook al kan je ze nog maar heel slecht zien. De eerste maand krijgen ze ongeveer 125 gram ’s ochtends en 125 gram ’s middags voeding. Dit wordt per maand aangepast. Na de eerste maand gaat het hard. Want na zes a zeven maanden, afhankelijk van de temperatuur, is het koud weer dan gaat het langzamer, zijn ze 200 á 250 gram in het Honduras  is dit ongeveer een halve libra.

In de tunnelvijvers gaat dit groeiproces sneller namelijk in 4 a 5 maanden, deze willen wij gaan gebruiken voor de verkoop van gefileerde tilapia.


Tilipia’s op maat

Vrijwilligerswerk

Ook in Honduras moeten mensen van een bedrijf vrijwilligerswerk doen. En meestal doen zij dit werk voor een sociale instelling. De mensen die op deze foto staan zitten bij een bedrijfje dat de zijkanten van de wegen schoon moeten houden. En nu komen zij eens in de twee maanden bij ons op het project  om het gras op peil te houden. Wil vertelde dat ze dan met l3 man komen. Tussen de middag krijgen ze van Wil gebakken vis met gebakken bananen en dat vinden ze heerlijk. Het is natuurlijk wel te begrijpen dat zij het werk op het project niet erg vinden. Wil ook niet want het gras wordt op deze manier goed onderhouden.

 

Bruine Bonen

Het land, naast het terrein van Wilsueño, dat wij een tijdje geleden hebben aangeschaft,  is nu helemaal bouwrijp gemaakt en daar worden nu waar het kan bruine bonen geplant. Dit is erg hard nodig want er zijn zoveel oogsten mislukt en er staat nog zoveel land onder water dat dit nog niet overal kan gebeuren. Daarom gaan wij er nu een begin mee maken.  

Deze plantjes worden in de grond gezet op zo’n 40 cm afstand van elkaar. De oogst is normaal na 120 – 140 dagen. Zoals iedereen wel weet is het eten van bruine bonen zeer voedzaam en gezond. Ze zijn rijk aan plantaardige eiwitten, ijzer en koolhydraten. Bonen kunnen het vlees bij een maaltijd vervangen en ze zijn lang houdbaar.

 

Verslagen en Nieuwsbrieven
kunt u vinden in onze rubriek "Brieven"

 

De stand van zaken in Honduras (Vervolg).

Het fruit van het project

Buiten de vissen, varkens enz,. hebben wij ook veel fruitbomen op het project staan.

Op het ogenblik staan er 50 mandarijn boompjes, maar voordat wij deze kunnen plukken moeten wij nog minstens 3 jaar wachten. Dit ligt ook weer aan de temperatuur . 

Verder zijn er citroen bomen, kleine en grootte, grote papaja bomen, 1 avocado boom, 30 bananenplanten, dit zijn niet de bananen zoals wij ze in Nederland kennen, maar dit zijn bakbananen, sinaasappel bomen, alsmede enkele mangobomen.

Ook staan er op het project drie tamarinde bomen, hier hebben wij er niet veel van nodig daar zij altijd barstensvol zitten. Wat teveel is voor het project wordt aan de plaatselijke bevolking verkocht.

 

De tamarinde valt onder vruchtbomen, het enige verschil is dat je van de gewone vruchtbomen, zoals mango’s, appels, citroenen enz. zo kan eten, maar dit is niet het geval bij de tamarinde.

De tamarinde wordt na het plukken gepeld, wat een vreselijke kleverige toestand is, dan worden er de draden vanaf gehaald en daarna worden ze goed gewassen en dan gekookt. Als ze gekookt zijn kan je er tamarinde sap van maken, dit gebeurt met héééél veel suiker.
Ook doen wij het in een speciaal maat plasticzakje en dit wordt dan ingevroren en verkocht als tamarinde-waterijs. De tamarinde is meestal rijp in de maanden april/mei.

Meer weten over Honduras ? Dit is een topsite over Honduras: "Honduras This Week Online"

©Soph