In memoriam:
Ben van den Berg.
Overleden op 2 augustus 2002 te Tegucigalpa op 58 jarige leeftijd.
Ben was een werker van ‘het eerste uur’. Een bescheiden en rustig mens.
Hij behoorde tot een van de vele mensen uit Noordwijk die het werk van Wil van
Stein een warm hart toe dragen. Maar meer dan dat, hij wilde ook heel graag
helpen en werken voor het project ‘Wilsueño’ om kansarme oudere mensen een
goede oude dag te geven in Honduras.
De eerste bouwgroep vertrok in 1998 onder leiding van Piet van der Ploeg. Er gingen in totaal 21 mensen mee waaronder Ben en zijn zonen Steven en Bas. Ze gingen Wil ondersteunen en een dubbel woonhuis bouwen voor de eerste bewoners van het project. De omstandigheden waren toen verre van optimaal. Er was nog geen elektriciteit. Dit betekende geen gebruik van b.v. betonmolen, elektrische-apparaten, verlichting en geen koelkast om het water en levensmiddelen fris te bewaren. En dat in een tropisch klimaat! Bovendien was de auto stuk en er was geen telefoonverbinding. Maar het werk werd volbracht en ze waren allemaal erg trots en Ben dacht, ik wil hier eens weer terug komen….
Op 14 juli 2002 ging, na een goede voorbereiding Ben zijn lang verwachte wens in vervulling. Onder leiding van hem en met inzet van 11 andere Noordwijkers, waaronder zijn jongens Maarten en Bas, gingen zij op weg, nu om een medisch centrum te bouwen op het project.
Zijn vrouw Marijke, Steven en Marieke bleven thuis…
Er werd keihard gewerkt onder veel betere omstandigheden dan de vorige keer, maar voor mensen die dit werk niet dagelijks doen, is het toch een hele krachtsinspanning en prestatie. Het ging goed, de sfeer was prima, er werden faxen naar het thuisfont en de parochie getuurd en Ben schreef:
“18 juli, Hoi supporters, lieve Marijke, Marieke. De bovenbouw vordert goed, de sfeer is prima. Er wordt (te) hard gewerkt, soms tot het donker. Gisteravond liep het betonstorten uit pas om 7.30 uur waren we klaar. Dank zij de volle maan ging dat. De stenen zijn bijna op. Vanmorgen komen er hete stenen uit de oven (vrijdag). Hopelijk wordt het niet mañana. Zondag gaan we naar een natuurpark. Daar horen jullie nog van, Ben.”
“Gisteren ben ik met John in de auto van Wil naar Danli geweest. Een stadje van 30.000 inwoners met enorm veel kleine winkeltjes en geen toeristen. Heerlijke ananas. Hondureens eten, zaag en spijkers gekocht. IJsje op het plein bij de kerk. Heel bijzonder. Vandaag 26-7 naar Yuscaran, een koloniaal mijnwerkersplaatsje geweest met Bas, Judith en John. Met gidsje van ca 10 jaar naar zilvermijn. Mango’s uit boom gegeten, Hondureens gegeten. Mooie vlinders….Ben”
Op een van de laatste dagen ging hij samen met Joost en Maarten wandelen in de bergen. Ze genoten van de prachtige natuur. Hij was trots dat ‘zijn missie’ gelukt was en hij voelde zich in “de zevende hemel”. Het was allemaal heel bijzonder, vertelde Maarten later… Tijdens deze wandeling werd hij onwel en raakte buiten bewustzijn. Enkele uren daarna, in het ziekenhuis in Tegucigalpa overleed hij en ging zijn aardse bestaan over in ‘het hemelse’.... Het was 2 augustus 2002, deze datum stond op de ‘eerste steen’ die door Ben zou worden gelegd…..
Met dankbaarheid kijken wij terug naar alles wat hij betekend heeft voor de mensen hier en in Honduras. Ben bedankt voor alles, je was een bijzonder mens…..
Namens het bestuur van de SOPH- Jeanine Vermeulen.