Hallo allemaal,
Mijn naam is Joost van den Muijsenberg en op zondag 12 augustus stond ik, samen met Yvonne Zoet op Schiphol te wachten. Wij zouden met zijn tienen naar Honduras reizen om daar op Wilsueño te klussen. Onze groep bestond dit keer uit een aantal collega's: Henk Niphuis, Sam Hofman, Ingrid Ros Anwar Jagessar, een groede vriendin van Anwar: Hasna Kariouh, de twee zoons van Henk: Daniel en Ruben, een vriend van Ruben: Robert Klapman en Yvonne en ik.
Voor mij was het inmiddels de derde keer dat ik met een groep maar Honduras trok. Dit was echter de eerste keer dat ik de enige was die daar al geweest was en dus als een soort reisleider fungeerde.
Op het project voelde ik me meteen weer thuis ook al was er ontzettend veel veranderd sinds we er de vorige keer (5 jaar geleden) weggingen. Er zijn nu verharde wegen, visvijvers, twee keer 5 huisjes zijn bijgebouwd, er is een recreatiezaal en het Medisch centrum is afgebouwd en in gebruik genomen. Wat eerst de bakkerij en later een opslagloods was is nu omgebouwd tot een professionele visafslag waar de Tilapia uit de vijvers een paar uur na de vangst volledig schoongemaakt direct de vriezer in gaat. Bovenaan het project is een enorm waterreservoir gebouwd welke het hele project van water kan voorzien.
Heel wat veranderingen dus. Het zag er helemaal af uit wat konden wij nog doen behalve wat dagelijkse onderhoudswerkzaamheden? Ik kan vast verklappen dat we ons geen moment hebben hoeven vervelen.
De eerste huisjes dateren nog uit de vorige eeuw en zaten niet allemaal even goed in de verf. Ook had Wil het idee dat het project wel wat meer kleur kon gebruiken. Tot nog toe waren de huisjes allemaal wit. Sommige nog stralend, bijna verblindend, anderen een beetje grijzig door de tand de tijds. Dat moest anders worden en Wil had de kleuren Melocoton (zalm) en Mente (mintgroen) uitgekozen om op de oudste huisjes te smeren. Wij hadden al de nodige kwasten, rollers en verfbakjes uit Holland meegenomen. Een paar andere projectjes die uitgevoerd moesten worden waren het bouwen van een tunnelkas, het schoonmaken van een visvijver en meehelpen met de Tilapia oogst. Na een week hard werken waren de eerste huisjes al van kleur veranderd, was de eerste tunnelkas onder leiding van Romaldo gebouwd en was een visvijver ontdaan van bijna alle onkruid. De tweede week van ons verblijf zijn we op een zeer uitgebreide excursie gegaan. Eerst naar de noord-west kust naar het plaatsje Tela. Daar anderhalve dag gebleven om vlot door te reizen naar Copan en zijn Maya ruines. We hebben enorm genoten van deze ontspannende trip, maar bij mij begon het na 5 dagen al wel weer te kriebelen. Terug naar het project om nog een paar huisjes te schilderen en nog wat aan de tweede tunnelkas te werken. Ook is een bezoek gebracht aan een in de binnenlanden verborgen schooltje waar Wil de bouw van een bodega en keuken begeleidt, wat wordt gesponsord door een Nederlandse school van Michel Verdoorn, een oud-Honduras ganger. Het begon al weer tijd te worden om de terugreis te aanvaarden. Vier van de tien medereizigers waren reeds huiswaarts gegaan wegens school en andere verplichtingen dus stonden we na drie weken werken moe maar zeer voldaan weer op het vliegveld van Tegus afscheid te nemen van een fantastische vrouw die zich al tientallen jaren inzet voor de kansarmen in Honduras. Wil enorm bedankt dat je ons weer hebt laten zien wat er aan de andere kant van de wereld is, dat we zo gastvrij zijn ontvangen op je project (waarvoor ook dank aan de SOPH). Je
heb er weer negen fans bij, ik was al een tijdje fan.
Groetjes en tot de volgende keer,
Joost van den Muijsenberg.