Verslag
Aad en Frans Willems 2005
Zo. 13/11.
Zondagochtend het gaat beginnen. De kinderen brengen ons naar
Schiphol en na gezellig koffie drinken gaan we op reis. Het vliegtuig vertrekt
30 min. te laat, de vliegtijd bedraagt 10.30 min. Via New Foundland en Sydney
landen we om 18.30 uur locale tijd. in Houston. Door de douane, inclusief
foto en vinger afdrukken nemen (duurde zeker 50 min.). Daarna met de shuttle
naar het hotel. Er was geen kok meer in dienst dus het restaurant gesloten. Dan
maar even naar een benzine station (Shell) en snel wat gegeten (burrito’s) en
om ongeveer 22.00 uur lt (in Nederland is het nu maandag ochtend 05.00 uur) naar
bed.
Ma. 14/11.
Om 05.30 uur opgestaan en om 07:00 uur zonder ontbijt naar
het vliegveld gegaan. Prettige vlucht gehad en 12.35 uur volgens schema in
Tegucigalpa geland. Door de douane en ook weer foto en vinger afdrukken nemen.
Duurt ongeveer 45 min. voordat we er door zijn. Bij het ophalen van de koffers
blijkt dat we een koffer missen. Waarschijnlijk in Houston niet op het vliegtuig
gezet. Morgen kunnen we bellen of de koffer alsnog is aangekomen (hier worden
gemiste koffers niet aan de deur thuis gebracht). Wil, Maurice en Willem staan
ons op te wachten. We zijn direct naar het project gereden. Onderweg nog steeds
allemaal krotten. De eerste indruk v.h. project is dat alles er netjes uitziet.
Morgen gaan wij echt alles bekijken. Om 17.30 uur is het hier donker, dat worden
dus lange avonden (het project ligt in een vallei met het eerst dorpje op
ongeveer 6 km en de eerst grote stad op 5 kwartier rijden).
Di. 15/11.
Lekker geslapen, de Amercan Hihgway loopt op ongeveer 30
meter vanaf onze slaapkamer en ook ‘s nachts is er container verkeer. Dus af
en toe wel wakker. Vanochtend met Wil mee boodschappen doen (cement kopen). Over
zandwegen vol met kuilen en gaten naar een dorpje achteraf. Bij Miguel de cement
gekocht en daarna terug naar het project en alles bekeken. Het ziet er goed uit,
alle huisjes (23 stuks) zijn klaar en aan de recreatie zaal wordt de laatste
hand gelegd, en elk huisje heeft
gordijnen een bed en een kast. Nu zijn er 8 huisje bewoond de rest zal spoedig volgen.
De visvijvers zien er zeer professioneel uit en dat is op dit
moment de grootste inkomens bron van het project (verder zijn er nog de varkens
en groente verbouwing). Bij het bekijken van de pila’s (betonnen water bakken)
waarin broedgoed rond zwemt zijn er nogal wat dode visjes . Duidt op teveel
algen en te weinig zuurstof. De pila’s worden vanmiddag ververst. In de tunnel
kassen is een grond ziekte uitgebroken en het idee is om ook hierin Tilapia te
gaan kweken (meer warmte = snellere groei). Ik voel me al heel aardig thuis
(warmte,armoede en een andere manier van leven van de mensen hier. Aad heeft wat
meer moeite vooral met de warmte.
We hebben met Wil een eerste gedachte wisseling gehad over
het besteden van ons 40 jarig huwelijks kado. Dat was trouwens EUR 1300 groot.
Iedereen vanaf deze plek nog heel héééél hartelijk bedankt daarvoor. We
denken aan een splitsing, de helft om voor 1 persoon wat te doen en de andere
helft voor een algemeen doel waar veel mensen van kunnen profiteren. We hopen
deze week nog te weten wat de exacte invulling daarvan wordt.
Wo. 16/11.
De zon is er weer, gemiddeld is het hier nu zo’n 28 graden
Celsius en nogal vochtig en dat maakt het behoorlijk warm. Er is ook een orkaan
in ontwikkeling ( Gamma) die koers zet naar Honduras. Men verwacht “Gamma”
hier ter plekke om zaterdag 1 uur. Waarschijnlijk is het dan een tropische
storm.
De koffer is terecht dus vandaag naar Tegucigalpa gegaan (1,5
uur heen en 1,5 uur terug) over een redelijk slechte weg. Een tweede reden is
dat Wil via een verpleegster een
verzoek heeft gekregen om hulp aan een alleenstaande moeder die een gehandicapt
kind (meisje) van 6 jaar heeft die
niet lopen kan. Daar de moeder het kind niet meer kan dragen komt het kind de
deur niet meer uit. Aad en ik denken er over om dit verzoek te ondersteunen. Wil
wist in Tegucigalpa een soort sociale werkplaats (moeten zich hier financieel
geheel zelfstandig bedruipen) waar lichamelijk gehandicapten rolstoelen op maat
maken. Zo zou het mes aan tweekanten kunnen snijden. We helpen de sociale
werkplaats aan werk en een gehandicapt kindje aan een rolstoel.
Verder heb ik mijn eerste klus toegewezen gekregen, het
aanpassen van de verlichting in een 12 tal huisjes op het project en een aantal
onderhoudsklusjes in het gasten huis (horren, kantelmechanisme van tochtramen
repareren en opnieuw ophangen van lampen etc.). Daar ga ik dus nu aan
beginnen. Verder denkt Wil er over om de vierde tunnelkas te gaan opbouwen.
Lijkt mij een leuke klus.
Do. 17/11.
Hele leuke dag geweest, Aad en Wil zijn bij de moeder geweest
van het invalide meisje, haar naam is Graselda Martines. Het is nu zeker dat we
een kinderinvalide rolstoel voor haar laten maken. Ik heb eerst wat onderhoud
aan het gastenhuis gepleegd en daarna zijn we naar Tegus (Tegucigalpa) gegaan,
waar wij vannacht blijven.
Vr. 18/11.
Vanmorgen verrast met een Hondureens ontbijt, gebakken
banaan, bruine bonen, roerei, tortia´s, zoute kaas en koffie, smaakte
voortreffelijk. Daarna snel naar de werkplaats waar de rolstoel voor Graselda
moet worden gemaakt en afspraken over prijs en levertijd gemaakt. Als het goed
is, is de rolstoel op 10 dec. klaar en kunnen we zelf de stoel overhandigen. Wij
hebben het naar ons zin en hopen dat het jullie allemaal goed gaat.
Za.
19/11.
Vandaag
besteed aan het inventariseren van wat er is aan onderdelen van de tunnelkas die
ik ga opzetten. Eerste probleem, een medewerker van Wil wil helpen maar ik kan
hem niet verstaan en hij begrijpt mij niet.Voorlopig ga ik zelf maar aan de
slag, maar volgende week gaat hij mij wel helpen met het opzetten van de
tunnelkas. Alle onderdelen omschreven, opgemeten en geteld. Dat koste een dag
werken in 28 graden Celsius. Het nemen van een ijskoud biertje na het werk
bracht mijn maag dan ook sterk van streek. S’avonds zitten puzzelen hoe de kas
in elkaar gezet kan worden (beschrijving is weg) en de afmeting van de kas is
8,3 x 54 meter. Ik heb een aardig idee hoe de kas in elkaar gezet moet worden en
een plan van aanpak gemaakt. De praktijk zal uitwijzen of het klopt.
Zo.
20/11.
Vandaag
zou Gamma (de tropische storm) bij ons aankomen maar hij/zij is afgebogen
richting Cuba en Florida. In het noorden van Honduras heeft Gamma wel flink huis
gehouden. 5 provincies staan onderwater, wegen, bruggen en spoorweg verbindingen
zijn weggespoeld. Er zijn 154 mensen verdronken en 14 worden er nog vermist
verder 10 duizend daklozen. Erg veel schade aan de infrastructuur terwijl het
land toch al zo arm is. Verder lijkt het er op dat Gamma ons zelf links laat
liggen.
Met
Wil samen hebben we verder nagedacht over de besteding van ons 40 jarig
huwelijks kado. Wil zou graag een extra inkomstenbron aanboren voor het project
(het project moet zelf supporting zijn). Dat zou in de volgende vorm kunnen. Er
moet een visvijver bijkomen waar het publiek kan gaan vissen. Dat betekend
entree heffen, hengels verhuren en voor de gevangen vissen laten betalen.
Volgens Wil is er een goede vraag naar deze mogelijkheid. We gaan dan locale
mensen inhuren voor het graven van de visvijver (is goedkoper dan een bedrijf
met een graafmachine te laten komen). Ja het graven gebeurt dan met de hand.
Dezelfde mensen kunnen dan ook gelijk de visbak graven in de tunnel kas die we
gaan opzetten. Ook hier snijdt het mes aan twee kanten, locale bevolking die wat
kan verdienen en we boren voor Wil een extra inkomsten bron aan. Dat helpt de
oudjes die op het project verblijven. Deze werkzaamheden zullen wij vanuit het
kado financieren.
Vanmiddag
naar Tegus, een fijne bijkomstigheid is dat de moeder en Griselda (het invalide
meisje) met ons met de auto mee kunnen rijden om de invalide wagen te laten
aanmeten.
Ma.
21/11.
We
zijn om 6.30 uur opgestaan want we hebben een drukke dag voor de boeg. Er blijkt
echter niet voldoende water te zijn om te douchen. We krijgen namelijk 1 dag
water van het waterbedrijf en de andere dag moet dat via de watertoren op het
project. Daarvoor moet op het project dagelijks een aantal kranen in de juiste
stand worden gezet en daar gaat nog wel eens wat verkeerd. Maar om 7.15 uur
krijgen we voldoende water en dus gauw douchen.
Om
8.15 uur in de auto op weg naar Morocelli (6 km van het project) waar we
Griselda en haar moeder zullen ophalen voor het aanmeten van de rolstoel in
Tegus. Eerst gaan we echter naar het medisch centrum in Morocelli, de
verpleegster daar heeft Wil aangegeven nog een patiëntje te hebben die
misschien door ons geholpen kan worden. Het betreft hier Carlos Alberti Villata
Lagos (ja, ja twee voor en twee achternamen) een jongetje van 8 jaar oud met een
groeiend gezwel in zijn linker knieholte. Als dit gezwel niet operatief wordt
weggehaald zal hij in de toekomst niet meer normaal kunnen lopen. Kennis gemaakt
met Carlos en besloten hem te laten opereren.
Daarna
snel Griselda en haar moeder opgehaald en na 1.5 uur in de auto te hebben
gezeten haar bij de sociale werkplaats afgezet.
Om
15.00 uur terug op het project en gestart met het uitmeten waar de tunnelkas kan
worden geplaatst.Dat levert een probleem op want we kunnen de lengte van 54
meter niet kwijt. Uiteindelijk een plek uitgezocht waar we 50 meter kunnen
plaatsen. Dat is op een aflopend stuk grond en dat is weer lastig i.v.m. het
aanleggen van de visbak. Morgen puzzelen we verder.
Di.
22/11.
Voor
vandaag niet veel nieuws te melden. We zijn hard aan het werk met het uitzetten
van de tunnelkas. Het blijkt dat we niet 1 kas van 54 meter kunnen opzetten. Het
verloop in hoogte werd meer dan 2 meter en daarin is het moeilijk een waterbak
uit te graven. Uiteindelijk hebben we nu twee kassen uitgezet van elk 27 meter
lang. Morgen gaan we de eerste spanten opzetten.
We
zitten nu na het eten (heerlijk bietjes gegeten) met een dikke trui aan en
hebben het koud. Dat komt door het passeren van een koufront. Hopelijk gaat dat
snel over. Morgen verder met het werk aan de tunnelkassen.
Wo.
23/11.
Vandaag
de hele dag druk met het opzetten van de tunnelkassen. We zijn met 5 man bezig,
2 jonge knullen die voor drie weken zijn aangenomen voor het graafwerk aan de
visvijver en de visbakken in de tunnelkassen. Verder 2 vaste medewerkers van het
project en ikzelf die de kassen opzetten. Eerst geholpen met het graafwerk en in
de middag begonnen met het opzetten van de kassen.
Op
dit moment staan er 5 (van de
totaal 54 ) spanten en het ziet er naar uit dat het allemaal gaat goed komen
ondanks dat we veel geplaagd worden door een soort kalksteen rotsblokken die
zich zo’n 20 cm onder de oppervlakte bevinden.
Do.
24/11.
Ik
ga verder met het opbouwen van de tunnelkassen. Er schuiven in de ochtend, op de
werkplek, drie gifslangen voorbij (eerder was er al een van 1,5 meter door de
nachtwaker gedood net buiten het hek) en bij mij zit de schrik er wel even in,
een beet kan dodelijk zijn.
Aad
besluit met Wil, Mauricia en de kinderen Willem, Zinita en Fleur naar de diploma
uitreiking van Fleur in Tegus te gaan. Op de terugweg rond 18:00 uur
worden ze met de auto geschept door een tegemoet komende, inhalende
dronken Hondurees. Een zeer traumatische ervaring voor iedereen. Het is
pikdonker, geen hulp ter plekke, wel veel toeschouwers. Alleen mobiel telefoon
verkeer is mogelijk. Ik word gebeld door Aad om naar de plaats van het ongeluk
te komen. Als ik door iemand (alleen Spaans sprekend) gebracht wordt blijken Aad
en Wil al op weg naar het project, Mauricia, Zinita , Willem en Fleur zijn op
weg naar het ziekenhuis in Danli. Weer terug op het project zie ik Aad. Aad
heeft zware hoofdpijn en een aantal zware kneuzingen. Wil heeft kneuzingen en
hoofdwonden door rondvliegend glas. Mauricia, op weg naar het ziekenhuis, heeft
veel pijn en de kinderen hebben snijwonden in gezicht en armen.
Uiteindelijk
komt laat in de avond iedereen weer naar het project. Mauricia is er het slechts
aan toe, veel pijn en moeilijk adem halend. De anderen zijn er redelijk vanaf te
zijn gekomen. We gaan nu proberen wat te slapen en zien morgen weer verder.
Vr.
25/11.
Vanmorgen
de nasleep van het ongeluk. De kinderen lijken de klap aardig te hebben
doorstaan. Aad en Wil hebben pijn van de kneuzingen maar maken het verder naar
omstandigheden redelijk goed. Mauricia maakt geen goede indruk en er wordt
besloten dat ze opnieuw naar het ziekenhuis moet maar nu in Tegus. Ze wordt door
een paar vrienden/kennissen van Wil met een gewone auto gebracht, ziekenvervoer
kennen ze hier niet. Later blijkt dat Mauricia op 1 na alle ribben aan de
linkerkant heeft gebroken en ze kreeg 8 hechtingen in haar hoofd. Die heeft wel
enige tijd nodig om te herstellen.
De
politie komt langs met de veroorzaker van het ongeval (was er tijdens het
ongeluk tussenuit geknepen), hij vraagt Wil om geen aanklacht in te dienen maar
Wil weigert hetgeen betekend dat de man direct wordt opgesloten tot het proces
voor komt (rijden onder invloed).
Verder
de zaken met de verzekering geregeld. Vandaag wordt Wil’s auto opgehaald en de
schade opgenomen. Waarschijnlijk kan Wil a.s. maandag een vervangende auto
krijgen van de verzekering. Tot die tijd zitten we vast op het project en zijn
alleen mobiel te bereiken. Ik kan dus ook vandaag niet het reisverslag
rondsturen maar hopelijk lukt dat a.s. maandag als Wil weer de beschikking heeft
over een auto.
Za.
26/11
De
berichten over Mauricia zijn gelukkig positief, ze is van de zuurstof af maar
heeft nog wel veel pijn. Met de andere betrokkenen bij het ongeluk gaat het
goed, alleen de kneuzingen doen nog veel pijn.
Vandaag
heb ik een vrije dag gekregen, maar zoals bekend kunnen we niet weg van het
project. Daarom maar wat klusjes gezocht. Raam opendraaiers gerepareerd en de
rem van de centrifuge is kapot. De zonnecel tuinverlichting schoongemaakt en die
doet het ook weer.Verder de plek geïnspecteerd waar de publieke visvijver en de
dagrecreatie moet komen. De plek ziet er prima uit voor het gekozen doel, maar
er moet nog wel het nodige gebeuren. Grond moet worden afgegraven, een stuw moet
worden aangelegd om het water in de visvijver op hoogte te houden en veel lage
begroeiing en boompjes moeten worden weggehaald. Er moet een aparte ingang
worden gemaakt, schommels en wippen neergezet en de afrastering moet zo worden
aangepast dat bezoekers voor de publieke visvijver niet het project van de
oudjes kunnen betreden. Wil ziet het allemaal helemaal zitten.
Morgen
zijn hier de presidentsverkiezingen en vanaf 06:00 uur mag er nergens meer
alcohol worden verkocht. Dat wordt dus vroeg naar bed.
Zo.
27/11.
Het
zal een rustige zondag worden, al het openbaarvervoer wordt ingezet om, i.v.m.
de presidentsverkiezing, de kiezers die meestal van ver moeten komen naar de
stembus te brengen. Wat kleine klusjes gedaan en met Aad en Wil het nieuwe stuk
grond (dagrecreatie en publieke visvijver) rond gewandeld.
Lekker
gegeten, gebakken Tilapia met gebakken banaan, koolsalade en frietjes.
Aad
slaapt de laatste nachten slecht, waarschijnlijk het gevolg van het ongeluk.
Hopen dat het vannacht beter gaat.
Ma.
28/11.
Vanochtend
vroeg op gestaan, Wil heeft een auto te leen gekregen van vrienden. We gaan snel
op weg naar Tegus. Wil gaat met de verzekeringen zaken doen voor de vervangende
auto en vanmiddag gaan we op bezoek bij Mauricia.
We
zijn ook nog even bij de dokter van Wil in Tegus langs geweest. Hij wil eerst
Carlos zien voordat Carlos geopereerd wordt. De dokter heeft vocht uit het
gezwel gehaald en beslist 11 december of Carlos moet worden geopereerd in het
ziekenhuis of dat hij het gezwel zelf weghaalt.
Di.
29/11.
Het
is gisteren weer eens heel anders gegaan dan gepland. In het internet café in
Tegus was de provider na 10 minuten ongeveer 1,5 uur uit de lucht (ik word daar
gedropt en na ongeveer 2 uur weer opgehaald). Ik heb dus maar een boekje zitten
lezen en toen na 1,5 uur de provider weer in de lucht was bleek dat mijn webmail
van “HetNet” een opschoon actie had gehad (hoe weet ik niet). Weg mijn
distributielijst, verzonden e-mails, contacten etc. Een schoon e-mail systeem,
er breek bij mij een lichte paniek uit en ik ben niet in staat ons reisverslag
te versturen.
Gisteren
zijn we nog wel bij Mauricia op bezoek geweest en ze maakt het redelijk
we houden er rekening mee dat ze eind van de week misschien weer naar het
project mag.
‘S
middags naar een internet café hier in de buurt van het project geweest maar
daar mag je niks van een floppy disk inlezen en daar staat nu juist het
reisverslag op. Waarschijnlijk gaan we a.s. vrijdag naar Tegus en geef ik het
rondsturen een nieuwe kans.
Vandaag
de opbouw van de tweede tunnelkas verder opgepakt en dat vordert goed.
Wil
was vandaag twee Nederlandse bezoekers op gaan halen in Tegus.
‘S
avonds met de nieuwe gasten (ook bekenden van ons in Nederland) gezellig bij
gepraat.
Wo.
30/11.
Vandaag
verder gegaan met het opbouwen van de 2e tunnelkas (het is al een
aantal dagen zo rond de 32 graden Celsius). We komen wat onderdelen te kort,
verbindingsstukken, beugels, moeren en bouten. We gaan proberen deze onderdelen
lokaal te laten maken.
Wil
en Aad gaan de Nederlandse gasten naar Tegus terug brengen.
Omdat ik de tunnelkassen op dit moment niet kan afmaken gaan Aad en ik morgen
beginnen met het inrichten van de recreatiezaal. Dat betekend vanuit de bodega
(opslag/verkoop ruimte) spullen vervoeren naar de recreatiezaal, tafels in
elkaar zetten en stoelen plaatsen zodat er 56 mensen kunnen recreëren. Wat er
verder nog aan infrastructuur (afwas machines, kook toestellen, licht ornamenten
etc.) moet worden geïnstalleerd hoor ik morgen.
Do.
01/12.
Begonnen
met het vervoer van de tafels en stoelen voor de inrichting van de
recreatiezaal. Daarvoor is de buurman met auto ingehuurd en zijn Aad en ik
begonnen met het in elkaar zetten en inrichten.
Omdat
de recreatiezaal nogal een stuk lopen is besluiten we fietsen te regelen. In de
Bodega staan nog ongeveer 15 fietsen die we met de laatste container vanuit
Noordwijk naar Wil hebben meegestuurd. Daar is ook nog de oude fiets van Aad
bij. Vanaf nu zijn we mobiel op het project (er buiten fietsen is levens
gevaarlijk).
Er
doet zich opeens een mogelijkheid voor om met Wil mee te rijden naar Danli. Dat
ligt zo’n 40 km van het project. Daar hebben ze ook een internet café. Dus
maar weer proberen om de twee reisverslagen te versturen. Morgen maar weer
verder met het inrichten van de recreatiezaal.
Ik zit nu in het 1e internet café. Daar krijg ik helemaal geen
verbinding. In het 2e internet
café is de verbinding zo langzaam dat ik geen verbinding krijg met mijn NL
provider (HetNet) maar ik kan wel mijn post bij mijn oude provider (freeler)
openen maar het versturen van een e-mail lukt niet (te traag). Misschien
dat het morgen lukt.
Vr.
02/12.
Het
plan is om vandaag naar Tegus te gaan om Mauricia uit het ziekenhuis te halen en
naar het project te brengen. Wil krijgt echter opeens bezoek van een
ondersteunende organisatie die het project wil helpen met een verhoging van de
visproductie en ook de mogelijkheid onderzoeken om gefileerde vis te produceren
en afzet gebieden te zoeken. Tevens willen de vrienden van Wil hun auto vandaag
gebruiken dus hebben we geen vervoer. Mauricia komt dus niet naar het project
maar gaat naar de woning in Tegus mede omdat ze a.s. dinsdag voor controle naar
het ziekenhuis moet (ze heeft nog steeds last van spontane bloedneuzen).
Het
grootste deel van de dag hebben Aad en ik besteed aan het inrichten van de
recreatiezaal. Die ziet er nu prima uit en met enkele bewoners van het project
hebben we de zaal met een frisje ingewijd. Dat was heel leuk om te doen.
Recreatiezaal
Wel
is er een probleem met het
aansluiten van de boiler, afwas en wasmachines omdat de bouwer alle
waterleidingen en afvoeren heeft ingemetseld. Daar moet het een en ander dus
weer worden open gebroken. Ik ga eerst maar eens op papier zetten wat we
allemaal aan aansluitingen nodig hebben.
Wil hoorde vanmorgen van haar bezoek dat in Ville Sanfrancisco hier zo’n 20 auto minuten vandaan een prima internet café moet zijn (door Amerikanen aangelegd en met een eigen schotel verbinding) . Daar we vandaag niet eens van het project af kunnen komen en we morgen waarschijnlijk weer een auto tot onze beschikking hebben ga ik morgen maar weer een poging doen ons reisverslag te versturen.
Za. 03/12.
We
zouden vandaag een rustige dagje op het project verblijven. Plannen wijzigen
zich, we gaan vandaag Willem (de zoon van Mauricia) naar zijn moeder in Tegus
brengen omdat Mauricia zich thuis in Tegus erg alleen voelt nu ze uit het
ziekenhuis ontslagen is. Daar we Zondag een dagje naar Valle de Angles hebben
gepland (een gekende toeristische atractie) blijven
we in Tegus slapen en dan daar vandaan naar Valle de Angles te gaan.
Eerst gaan we nog even naar het internet cafe in Ville de San
Francisco maar ook daar is het systeen zo traag dat er geen e-mail te versturen
is.
Het werk aan de publieksvisvijver vordert gestaag. Het verkrijgen van de
ontbrekende onderdelen van de tunnelkassen loopt ernstige stagnatie op.
Vanmiddag lukt het mij eindelijk om vanuit een internet cafe in Tegus de
reisverslagen 2 en 3 te versturen.
Zo. 04/12.
Vandaag een dagje uit naar Valle de Angles.
De
ochtend begon goed, we zijn volledig door de wekker geslapen en werden pas om
09:00 uur wakker (hier zijn de mensen zo rond 06:00 uur wakker). Weer een
heerlijk Hondureens ontbijt genuttigd, gebakken bruine bonen, tortias, zure
room, roerei met groenten en lekkere koffie.
Met Mauricia gaat het nog niet zo best. Veel pijn en zonder tampon in haar neus
(daardoor is ook haar hele gezicht opgezwollen) bloed haar neus nog regelmatig.
De huisarts zegt dat ze zeker een week of 6 nodig zal hebben om weer een beetje
mens te worden.
Om ongeveer 10:00 uur zijn we op
weg gegaan naar Valle de Angles en als je de stad uit bent zit je gelijk in
prachtige natuur. Alles groen, heel bergachtig, prachtige vergezichten, echt een
lust voor het oog. Het dorpje zelf is een mengeling van zoals het was en altijd
is geweest en wat toeristen (verder erg veel locale bevolking die uit de bergen
een dagje naar Valle de Angles gaan). Veel straathandel, een mooi dorpsplein
omzoomd door mooie bomen, bougainville en Chinese rozen, live muziek en veel
winkeltjes, hallen met allerhande prullaria en wat leerwinkeltjes. Lekker
gegeten (vleesschotel) in een oud Hondureens restaurantje met uitzicht op het
dorpsplein. Een heerlijk ontspannende dag.
Op de terugweg zijn we
ook nog even aangeweest bij de werkplaats van een kennis van Wil (ook op Zondag
wordt er hier gewerkt) die voor ons gaat proberen voor Woensdag de ontbrekende
onderdelen voor de tunnelkas aan te maken. Morgen wordt het weer werken aan de
tunnelkassen.
Ma.
05/12
Sinterklaas
is jarig dus feest maar niet als je in Honduras bent. We
hopen dat iedereen rijkelijk bedeeld wordt door de Sint.
Verder vandaag eerst geprobeerd een uit Nederland afkomstige wasautomaat aan de
praat te krijgen maar de pomp wil niet pompen. Dat wordt dus in Nederland
onderdelen bestellen. Daarna nog wat aan de tunnelkassen gesleuteld.
Morgen
moeten we weer naar Tegus omdat Wil van de verzekering te horen kreeg dat ze,
voordat met de reparatie van haar auto wordt begonnen, ze eerst het eigenrisico
groot 3600 lempiras (+/- 180 dollar) aan de verzekering moet betalen. Dat hoort
ze dan pas als de auto al 12 dagen kapot bij de garage staat.
Het weer blijft maar prachtig, veel zon of en toe een wolkje en zo’n 32
graden.
En dan om 19:00 uur gebeurt het toch nog, het licht valt uit. Aarde donker, we
weten waar de kaarsen liggen en steken die aan. Thuis is kaarslicht gezellig
maar hier in de dun bevolkte vallei, redelijk ver van de bewoonde wereld is het
sinister. De vraag is dan hoe lang gaat dit duren. Het is voor gekomen dat de
elektriciteit 2 dagen wegbleef. Het valt mee na 30 minuten is alles weer oké.
Morgen vroeg (start is om 07:00 uur) wordt 1 van de 6 visvijvers leeg gevist
voor onderhoud. Ik ga proberen dat leuk op de video te krijgen.
Di.
06/12
Vroeg
het vissen op de video gezet daarna richting Tegus gegaan,we kwamen in een file
die ongeveer 1 uur duurde. Vroeg waren we dus niet meer. Eerst naar de sociale
werkplaats waar de rolstoel voor Griselda wordt gemaakt. Er is een probleem met
1 van de machines zodat men niet weet of de rolstoel op tijd klaar zal zijn. Na
lang heen en weer gepraat krijgen we de garantie dat de rolstoel maandag morgen
12 december klaar is. We willen de stoel zelf overhandigen (Griselda woont hier
vlak bij het project) maar dan moet de rolstoel eerst in Tegus worden opgehaald.
Zelf willen we ook die maandag naar Tegus gaan, daar slapen en dinsdag
daarvandaan naar het vliegveld, zien
wel hoe we dat gaan redden (of niet).
Verder heeft Wil haar zaken met de verzekering geregeld. We hebben gewinkeld in
een mooi winkelcentrum en cadeautjes gekocht voor de kleinkinderen.
Op bezoek geweest bij Mauricia, het gaat wat beter met haar.
Om
19:00 uur regent het heel even, verder nog steeds 32 graden.
Wo.07/12.
Wil
heeft vandaag geen auto dus zijn we op het project.
Verder
gegaan met het afbouwen van de tunnelkassen. Om 16:00 uur kwam de kennis van Wil
met de ontbrekende onderdelen. Morgen kunnen we de kassen afbouwen.
Carlos
heeft vandaag zijn 2e behandeling
(injecties en vocht weghalen) gehad en die slaat zo goed aan dat hij naar
alle waarschijnlijkheid niet geopereerd hoeft te worden. Hij moet nog een aantal
behandelingen ondergaan en wij zullen de kosten daarvan voor rekening van het
huwelijkscadeau nemen. Als Carlos niet geopereerd hoeft te worden kunnen we nog
iemand anders helpen en zijn nu aan het kijken wie/wat dat zal worden. Wij
kunnen dat niet zelf meer begeleiden maar laten het geld voor de behandeling en
de verdere begeleiding over aan Wil.
Het
is vandaag de 1e bewolkte dag en zo’n 24 graden Celsius (lekkere
temperatuur om in te werken). Tegen 16:00 uur komt de zon door en om 17:30
regent het een kwartiertje.
Do.
08/12.
De
tunnelkassen zijn klaar voor wat het ijzerwerk betreft. Het uitgraven van de
visvijvers in de kassen, het bekleden met plastic en de deuren maken laat ik aan
de medewerkers van Wil over. Een hele klus is geklaard.
Morgen gaan we naar
Tegus, als Wil de auto van haar vrienden mag gebruiken gaan we daarmee en als
dat niet kan gaan we met het openbaar vervoer en huren dan in Tegus een auto
voor de resterende duur van ons verblijf hier. Over vijf dagen zitten we alweer
in het vliegtuig richting huis.
Vr.
09/12.
Vanmorgen
toch niet met de bus naar Tegus, we werden door de vrienden van Wil opgehaald.
Met 6 volwassen mensen en 1 kind in de auto maar dat is hier geen probleem.
Toen
ik vanuit het internet café bij Wil in Teguus thuis kwam was Wil nog steeds
bezig met het regelen van een huurauto. Eindelijk
lukt het via de verzekering een VW golf te pakken te krijgen. Wil denkt dus een
Golfje sedan voor 4 personen mee te krijgen. Groot is de verbazing als we met 5
grote en 1 kind bij de garage komen en daar een VW pick-up staat met een cabine
voor 2 personen. Maar hier in Honduras is dat verder geen probleem 3 volwassenen
gaan er voor in de cabine en 3 in
de bak. Ik ben in de openbak gaan zitten en na een rit van 5 kwartier terug naar
het project, met een snelheid van tussen de 60 en 90 kilometer, over hobbelige
wegen met gaten en af en toe een stuk zandweg
ertussen en in de bergen had ik het wel zo’n beetje gehad. De openbak
is voor de rest van mijn verblijf hier in Honduras mijn plek in de huurauto. In
Nederland zouden we snel van de weg afgehaald zijn, hier groet de politie je
vriendelijk.
Za.
10/12.
Zanmorano
een landbouw hogeschool, is een
door Amerika gesponsorde project waar jongens en meisjes van de centraal en zuid
Amerikaanse landen een opleiding kunnen volgen tot ingenieur. Zo’n 800
leerlingen en nog zo’n 500 medewerkers bevolken het project dat op ongeveer 15
km van het project van Wil ligt.. Hier zijn ook de mensen die het project van
Wil ondersteunen voor wat betreft de
tilapia viskweek en de varkens
fokkerij. Ook gebruikt de hogeschool het vis project van Wil om aan de
leerlingen te laten zien hoe dit kleinschalig kan worden opgezet door bij Wil
voor de studenten rondleidingen te geven. Vanochtend zijn we in Zanmorano daar
voor een rondleiding geweest. Indrukwekkend hoe dat gaat. Het opkweken van
millimeter grote visjes, sorteren op geslacht, naar grote eetbare vissen. Wil
koopt hier ook haar centimeter grote visjes om ze na 7 a 8 maanden opkweek te
verkopen (ongeveer 250 gram en 20 a 25 centimeter groot). Verder vandaag nog een
fiets en een centrifuge gerepareerd.
Zo.
11/12.
Te
klussen is er nu niet veel meer. Ik vervang nog wat raamuithouders en verder is
het gezellig koffie en een glaasje te drinken.
Daarna gaan we op bezoek bij Chico, een broer van Mauricia, ook door Wil
opgevoed. Chico woont een paar honderd meter vanaf het project en werkt op het
project. Daarna eten we gezamenlijk, in het restaurant op het project, voor de
laatste keer eigen gekweekte Tilapia vis.
Na het eten maak ik nog wat foto’s en video opnames van de inwording zijnde
publieksvisvijver waar het graafwerk aardig vordert. Ook nog wat opnames van een
leeggelopen visvijver waarvoor ontsmetting kalk in moet worden gestrooid om
daarna weer gevuld te worden met water. Die jonge (4500 duizend) visjes komen
deze week nog. Om 15:30 uur vertrekken we met de auto naar Teguus (daar blijven
we slapen en nemen dan maandagochtend afscheid van Mauricia) want nu we weer
beschikken over een auto willen we morgen toch zelf de rolstoel voor Grizelda
ophalen en bij haar thuis afleveren. Om ongeveer 17:00 uur komen we er
achter dat er geen water meer uit de kraan komt en moeten ons voorlopig behelpen
met wat emmertjes water die hier altijd klaar staan voor noodgevallen. Dat kan
dus in een stad (hoofdstad) als
Tegucigalpa met miljoenen inwoners, er is dan vaak tijdenlang geen water.
De
zusters van Mauricia (Zinia en Eurodita) hebben heerlijk Hondureens gekookt,
enchiladas, en heerlijke hapjes. Erg gezellig.
Ma.
12/07.
Als
we opstaan is er nog steeds geen water, dat is dus niet onder de douche maar wat
poedelen in een emmertje water. Als we om ongeveer 09:00 uur naar de sociale
werkplaats bellen horen we dat de rolstoel van Grizelda om 14:00 uur klaar zal
zijn. Omdat we nog naar de bank moeten en nog wat willen winkelen, nemen we om
19:00 uur afscheid van Mauricia en alle andere bekenden die we morgen niet meer
zullen zien met de belofte dat we in 2007 weer terugkomen.
Als we om 14:00 uur in de sociale werkplaats aankomen zijn er nog 4 man
gelijktijdig bezig aan de rolstoel. Nog wat naven inkorten, kussens en riemen
aanbrengen. Maar om 15:00 uur zijn we op weg naar Grizelda, met de rolstoel. Als
we om 16:00 uur bij haar thuis aankomen zit haar moeder in de deuropening te
wachten (ze weet dat dit de laatste dag is dat we in Honduras zijn) en ze is
heel blij met de roze rolstoel. We worden binnen genodigd en Grizelda wordt
gehaald en in de rolstoel gezet. Ze lijkt het leuk te vinden om in de rolstoel
rond te rijden. Aad en ik hebben aangegeven dat mocht Grizelda in de komende
jaren uit de stoel zou groeien dat
wij bereid zijn de kosten voor een grotere stoel te dragen. We zeggen gedag en
worden hartelijk bedankt en gaan verder naar het medisch centrum waar we de
rekeningen voor Carlos zijn behandelingen betalen. Tevens overleggen we met de
verpleegster welke van haar patiënten nog door ons kan worden geholpen. Wij
laten het geld wat nog te besteden is , 7000 lempira’s
(+/- 350 euro) bij Wil achter en laten haar beslissen aan wie het besteed
wordt.
Verder wordt het vanavond koffers pakken want morgen gaan we om 09:00 uur rijden
richting vliegveld in Teguus.
Di.
13/12.
Opstaan
om 07:00 uur, ontbijten en daarna afscheid nemen van de bewoners en personeel op
het project en om 09:00 uur rijden we richting vliegveld.
Als
we daar om 10:30 uur aankomen zijn Zinia en Eurodita er al en na het inchecken
drinken we gezamenlijk nog een kopje koffie. Er vloeien wat traantje
en dan zijn Aad en ik weer met zijn tweeën en wachten totdat we kunnen
instappen. Om 16:30 uur landen we in Huston en om 19:00 uur stijgen we op
voor
het laatste stukje naar huis. Tevens zetten we de klok 7 uur vooruit (daar gaat
onze nacht) en op woensdag 14 december landen we om 12:40 uur op Schiphol.
Ronald haalt ons af van en om
13:00uur zijn we weer thuis.
Gelukkig
gezond en met een voldaan gevoel dat we wat gedaan hebben dat helpt.
Over een tijdje als alle gevoelens wat zijn gezakt wil ik nog eens nadenken over
wat het allemaal heeft opgeleverd, de verslagen bundelen en wat van foto’s
toevoegen. Ik zal dat ook nog rondsturen en als alle foto’s klaar zijn zal ik
die via het internet voor jullie beschikbaar maken.
Groetjes van Aad en Frans.