©Soph-Terug naar Archief

 

Aan allen die belangstelling hebben voor het werk van Wil.

Het begint langzamerhand traditie te worden dat ik eind maart voor enkele weken naar Honduras trek om eens te kijken hoe alles daar reilt en zeilt.

Dus zo ook dit jaar. En dus ook een verslag uit de eerste hand.

Mijn  eerste indruk was dat er niet veel veranderd was. Maar bij nader in zien is er toch heel wat gebeurd.

Er is nu een bord langs de weg (zie foto) waar op staat wat dit voor een project is. Het bord stond er, maar de letters wachtten op mij  om er op gezet te worden. Een warm en wankel klusje, maar we hebben het samen geklaard (Wil en ik) Nu hoeft niemand zich meer af te vragen wat die huisjes daar betekenen.

Op het ogenblik zijn er niet zoveel ouderen. En we houden het personeels probleem. Het is heel moeilijk mensen te vinden voor dit werk. Eigenlijk voor al het werk in het algemeen ondanks de armoede.

Gelukkig is het bouwen nu rond ook erg gelukkig omdat de prijzen voor bouwmaterialen omhoog vliegen.

Het nieuwe terrein is nu ook zo goed als geheel omheind. Wat door de gift van de V.O.M.M. te Muiden kon worden verwezenlijkt.  Dat is nodig omdat er steeds vreemden over lopen.

Het was wel duur maar het hek staat er nu.

De vissen:Er is veel tilapia verkocht met de Paasdagen. De vissen blijven wat klein,maar daar wordt nu op gestudeerd.

Het is vnl. de lokale bevolking die koopt, maar in de toekomst zal er ook een markt gezocht worden

Er gaat nu geen dag voorbij dat er geen vis wordt verkocht.

De varkens.:De zeugen en de beer zijn verkocht. De varkenshokken hebben een opknapbeurt gehad en er is een nieuwe beer.

Met de biggen die we nog hebben kan nu een nieuwe  start gemaakt worden!

Wil heeft ook de watervoorziening aangepakt. Er is een groot waterreservoir gemaakt van cement. Inhoud 60 m3. Van hieruit kan alles voorzien worden van water zonder te moeten hollen van het ene reservoir naar het andere

Hiermee kunnen ook de visvijvers gevuld worden en is de beregening van de  maïsvelden aangepast. Want er wordt weer maïs gezaaid! De prijs van maïs rijst de pan uit vanwege het feit dat er nu veel gebruikt wordt voor biodiesel. Dus gaat ze voor eigen gebruik en evt. doorverkoop maar weer maïs zaaien

Las Delicias.:We zijn naar het schooltje ’28 de septiembre’ geweest in Las Delicias, hebben daar metingen gedaan voor een keukengebouwtje en afspraken gemaakt.

Nu zijn ze daar aan het werk en kunnen we binnenkort de foto’s van het nieuwe gebouwtje laten zien. Dit schooltje wordt gesponsord door hun zuster- school uit den Haag t.w. “De Jonge Wereld”.

Wil heeft nu ook een laptop. Dit is de enige manier om op internet te komen zonder telefoon. We kunnen nu beter contact met haar houden, hoewel ook deze verbinding niet optimaal is.

Met de familie gaat het goed. Euredita en Zinia zijn wel zo’n beetje aan het einde van hun Latijn met hun studie en hun baan. Ze beginnen gezondheidsproblemen te krijgen en Wil heeft hun gezegd maar liever niet ieder weekend op het project te komen. Nog een paar maanden voor  Zinia en iets meer dan een half  jaar voor Euridita

Mauricia is zo goed als genezen .Chico  heeft zijn eigen huisje in de directe omgeving. De kinderen doen het allemaal goed op school.

Het terrein aan de overkant van de PanAmerican  Highway is bezet door een groep omwoners inclusief de familie Duarte. Ze proberen nu met z’n twintigen eigendomsrecht te krijgen. Ondertussen is het terrein bij loting onder hen verdeeld. En hebben ze het schoongemaakt om te kunnen zaaien. Het deel aan de weg is goede grond, verderop zullen te zijner tijd de huizen komen.

En nu wacht Wil met spanning op de “onderhoudsploeg”in augustus. Daar kijkt ze echt naar uit!  De groep bestaat uit 10 personen. Zij zullen er de huisjes waar het nodig is van binnen en buiten gaan verven en helpen waar dat nodig is.

Ik hoop dat jullie nu weer wat op de hoogte zijn. Natuurlijk ben ik altijd bereid vragen te beantwoorden. Stuur maar een mailtje : gvanwae@zeelandnet.nl en je krijgt antwoord. Misschien niet meteen want het wordt kampeerweer en dan ben ik weg!

Groeten aan allemaal.
Ger van Waegeningh  
 

©Soph-Terug naar Archief