Work in Progress op werkvakantie Honduras 2007
Als bedankje voor onze vele sponsors uit Nootdorp en omgeving en ter informatie van alle geïnteresseerden hier een verslag van onze werkvakantie naar Honduras waar we gewerkt hebben voor de Stichting Ontwikkelings Projecten Honduras (www.soph.org) bij het project Wil Sueño.
De reis begon op zondag 12 augustus 2007. Het was bijna 24 uur reizen naar Tegucigalpa, de hoofdstad van Honduras: met een tussenstop op New York (7 uur) en El Salvador (1 uur) en een busrit van 2 uur naar het project. Bij aankomst op Wil Sueño waren we gebroken. Van slapen in een vliegtuig was het niet gekomen. Wil Sueño is de naam van het ouderenproject waar we verbleven en werkten tijdens onze werkvakantie. Het ligt op ongeveer 55 kilometer ten oosten van Tegucigalpa aan de Pan-American Highway, die van Noord- naar Zuid-Amerika loopt. We werden begeleid door Wil Stein, een Nederlandse dame uit Noordwijk en tevens de oprichtster van Wil Sueño (Wil’s droom). Ondanks haar leeftijd stal ze direct de harten van onze jongste deelnemers en voor de rest van de vakantie was ze een soort oma voor de jongeren.
Opknappen
Wil Sueño was bijna gereed en wij hebben tijdens onze vakantie een aantal opknapklussen gedaan aan de huizen die er sinds 1997 staan. 5-6 woningen in een rijtje met een gezamenlijke veranda. Elke woning had een kleine woon-, slaap- en badkamer dus voldoende ruimte voor een bejaard echtpaar. Ook wij mochten verblijven in een aantal leegstaande huisjes met die uitzondering dat wij met drie personen in één huisje sliepen. Naast de woningen was er op Wil Sueño ook nog ruimte voor een dokterspost, een recreatiezaal, twee keukens, een restaurantje, een varkensstal, visvijvers, groentetuinen en boomgaarden.
Woningen verven
Onze klussen bestonden voornamelijk uit het verven van 14 bejaardenwoningen. We hebben de buiten- en binnenkant voorzien van een nieuwe laag verf en daarvoor moesten we soms wel eerst de spinnen en de kakkerlakken verwijderen.
Robert en Ruben hebben meegeholpen met de visvangst en het schoonmaken van de tilapia’s. De vis van Wil Sueño wordt opgeslagen voor de verkoop en brengt zo het nodige geld in het laatje. Leuke bijkomstigheid was dat Ruben de ingewanden aan de gieren mocht voeren, wat weer mooie foto’s en film opleverde. We hebben ook mee helpen bouwen van een groentekas en het uitvoeren van allerlei kleine klusjes op het project.
Zelf eten koken
Onze warme maaltijden moesten we zelf koken maar regelmatig ondersteunden we het project door te gaan eten in het project-restaurant. Veel vis uit eigen vijvers en daarnaast vlees (meestal kip), groente, salades en fruit. Als ontbijt en middageten kregen we gewoon brood. Dit hadden we absoluut slechter kunnen treffen! Ook tijdens de trips was er veel vis (weer tilapia). Voor sommige deelnemers was dit soms teveel en ze snakten naar een doodgewone hamburger.
Te zomers weer
Het was zomer in Honduras. De meesten van ons hebben het zo vre-se-lijk heet gehad dat we ons soms wel twee keer per dag moesten verschonen. Aan het eind van een werkdag kon je de werkkleding gewoon uitwringen. Verder hebben we ook nog wel een paar dagen met veel regen gehad. De tropische storm Felix hebben we in Tela mogen aanschouwen en de hoeveelheid water die dan naar beneden komt, is niet met een pen (of op de computer) te beschrijven.
Boeiende trips
Onze eerste trip was naar la Tigra, een nevelwoud net ten noorden van Tegucigalpa. Met een busje, met chauffeur, kringelden via haarspeldbochten en door kleine dorpjes omhoog want het nevelwoud lag op 2 kilometer hoogte. Het was groen, vochtig, klam en heet. De nevel en de regen maakten het ‘uittspapje’ tot een overlevingstocht. We begrijpen nu waarom ze een regenwoud, een groene hel noemen. Bovenaan die berg mochten we uitrusten en toen zagen we ook waarom het een nevelwoud heet; de flarden mist vlogen door de boomtoppen, super gaaf!!!
Strand en ruines
We zijn ook nog een dag naar het stand van Tela geweest en hebben daar niet meer gedaan dan lekker zonnen, zwemmen en luieren aan het zwembad of op het Caribische strand. Onze derde trip was een dag naar de Maya ruines van Copan. Zoals het de jeugd betaamd was er eerst behoorlijk tegengas uit die hoek want “waarom zou je naar een hoop oude en vervallen stenen gaan kijken”? Bij de eerste aanblik van de “hoop vervallen stenen” was alle kritiek vergeten en waren de “oohs” en de “aahs” niet van de lucht. Zelfs de gids kreeg de meeste aandacht en vragen van onze jongste deelnemers. Natuurlijk was er ook nog tijd voor een duik in het zwembad en een rit op een paard door de bergen alhoewel sommigen uit de groep deze jeugdige “uitspattingen” verruilden voor een bezoek aan het Maya museum van Copan.
U kunt nog doneren
Dit was echt een reis en tijd om nooit meer te vergeten. De dingen die we daar gedaan, gezien en meegemaakt hebben waren zo overweldigend (en) indrukwekkend!! Iedereen van jullie die ooit nog eens de kans krijgt om zoiets te doen, MOET dat absoluut doen. Het is zo'n rijke ervaring! Met uw donatie, voor ons werk, kunt u overigens nog steeds het schilderij van de N.H.kerk in de Nootdorpse Dorpsstraat dat in Galerie Nootdorp hangt bemachtigen! Heel eenvoudig: u stort uw bedrag op banknummer 508851483 t.n.v. Chr. Jeugdwerk Nootdorp onder vermelding van uw postcode en huisnummer. De actie loopt nog tot 31 december 2007.
Namens "Work in Progress" (onze sponsoring- en reiscoördinator)
Robert Klapman, Danel, Ruben en Henk Niphuis (Tel: 015-3109974).
Foto: De deelnemers aan het bijzondere project spreken van een ‘Een onvergetelijk ervaring’.